4825 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه مؤمنْ بيمار شد و سپس خدا او را عافيت بخشيد ، آن ، كفّاره گناهان گذشتهاش و عبرت براى آيندهاش خواهد بود ؛ ولى هر گاه منافقْ مريض شد و سپس عافيت يافت ، به شترى مىماند كه صاحبش او را بسته و سپس رهايش كرده است ، كه نمىداند چرا او را بستند و چرا رهايش كردند .
4826 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، هر كسى را به بلايى در جسمش گرفتار سازد ، همان ، گناهان او را مىريزد .
4827 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه كسى را ديديد كه خداوند به نادارى و بيمارى گرفتارش ساخته ، [ بدانيد كه ] خداى متعال مىخواهد او را پاك نمايد .
4828 . صحيح مسلم به نقل از ابو هريره : وقتى [ اين آيه ] نازل شد : " هر كس بدى كند ، در برابر آن ، كيفر مىبيند " ، به مسلمانان ، گرفتارىهاى سختى رسيد . پيامبر خدا فرمود : " به همديگر ، نزديك شويد و محكم باشيد ، كه در هر آنچه مسلمان بِدان گرفتار شود ، كفّارهاى است ، حتّى در بدبختىاى كه برايش پيش مىآيد ، يا خارى كه به تنش فرو مىرود " .
4829 . صحيح البخارى به نقل از عبد اللّه بن مسعود : حضور پيامبر خدا رسيدم ، در حالى كه درد و تب شديدى داشت . ايشان را با دستم لمس كردم و گفتم : اى پيامبر خدا ! تب شديدى دارى ! پيامبر خدا فرمود : " آرى . تب من ، برابر تب دو مرد از شماست " .
گفتم : يعنى براى تو ، دو پاداش است ؟
پيامبر خدا فرمود : " آرى " و سپس فرمود : " به هيچ مسلمانى ، آزار و بيمارى و غير آن نمىرسد ، جز اين كه خداوند به خاطر آنها ، بدىهاى او را مىريزد ، چنان كه
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 531
مساهمون: محمد الريشهري
ص٥٣١