تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 377

مساهمون:

ص٣٧٧
گفتم : اى پيامبر خدا ! بفرماييد . ايشان سه انگشت خود را گِرد آورد ، پس شروع كرد تلنگر زدن به سينه من و در آن حال ، مىفرمود : " اى وابصه ! از دلت بپرس . نيكى ، آن است كه دل و جانت با آن آرام مىگيرد و گناه ، آن است كه در دلت اضطراب ايجاد مىكند و در سينه‌ات ترديد پديد مىآورد [ ، آن را وا گذار ] ؛ هر چند مردم [ بر خلاف آنچه دلت مىفهمد ، ] اظهار نظر كنند " .

1 / 2 حقيقتِ خير و شر

قرآن " اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! براى شما حلال نيست كه زنان را به اكراه ، ارث بريد . و آنان را زير فشار مگذاريد تا بخشى از آنچه را به آنان داده‌ايد ، [ از چنگشان به در ] ببَريد ، مگر آن كه مرتكب زشت‌كارىِ آشكارى شوند ، و با آنها به شايستگى رفتار كنيد . و اگر از آنان خوشتان نيامد ، پس چه بسا چيزى را خوش نمىداريد و خدا در آن ، مصلحت فراوان قرار مىدهد " . " بر شما كارزار واجب شده است ؛ در حالى كه براى شما ناگوار است . و بسا چيزى را خوش نمىداريد ، ولى آن براى شما خوب است ، و بسا چيزى را دوست مىداريد ، ولى آن براى شما بد است ، و خدا مىداند و شما نمىدانيد " . " و البته نبايد كسانى كه كافر شده‌اند ، بپندارند كه اين كه به ايشان مهلت مىدهيم ، براى آنان نيكوست . ما فقط به ايشان مهلت مىدهيم تا بر گناه [ خود ] بيفزايند ، و [ آن گاه ، ] عذابى خفّت‌آور خواهند داشت " .