تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥

فصل دوم آرزوى حقيقى

2 / 1 منتهاى آرزو

4194 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعا : پروردگارا ، سروَرا ، اميدا ، و اى نهايتِ آرزو ! از تو درخواست مىكنم ، اى خدا ، اى خدا ، اى خدا ! كه قيافه مرا با آتش [ دوزخ ] ، زشت‌رو نسازى . 4195 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله از دعاى ايشان در پناه بردن به خدا در روز وادِى القُرى « 1 » : خدايا ! . . . درخواستم را رد مكن و دعايم را در پرده مدار و رغبتم را كم مكن ، و بر خوارى و التماس من ، و بر نادارى و درويشىام رحم آور ؛ زيرا مرا اميدى جز تو و آرزويى جز تو نيست . 4196 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى " اسماى حُسنا " : اى آن كه اهل آسمان‌ها و زمين ، به دو اميد بسته‌اند ، اى خدا ! اى مورد وثوق اهل آسمان‌ها و زمين ، اى خدا ! اى آرزوى اهل آسمان‌ها و زمين ، اى خدا ! اى اميد اهل آسمان‌ها و زمين ، اى خدا !
هامش
( 1 ) وادى القرى ، سرزمينى است در نزديكى مدينه . گفته‌اند منطقه سكونت قوم ثمود بوده كه در قرآن ( فجر : آيه 9 ) به آن اشاره شده است : " وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ " ( تفسير الواحدى : ج 2 ص 1200 ) . مراد از روز وادى القرى ، روزى است كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله در برگشت از خيبر ، يهوديان وادى القرى را محاصره كرد و درباره آنان فرمود : اينان ، همان غضب‌شدگان هستند ( ر . ك : تفسير الطبرى : ج 1 ص 80 ) .