1 / 3 حكايت اجَل و آرزو
4190 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : حكايت انسان و آرزو و اجَل ، چنان است كه اجَل در كنار اوست و آرزو ، پيشاپيش او : در حالى كه آرزو را پيش روىِ خود دنبال مىكند ، ناگاه ، اجَل فرا مىرسد و او را در مىرُبايد .
4191 . الترغيب والترهيب به نقل از انَس : پيامبر خدا ، خطّى كشيد و فرمود : " اين ، انسان است " و در كنار آن ، خطّ ديگرى كشيد و فرمود : " اين ، اجَل اوست " و دور تر از آن ، خطّ سومى كشيد و فرمود : " اين هم آرزوست " . در حالى كه انسان سرگرم است ، ناگهان ، آن نزديكتر ، خود را به او مىرسانَد .
4192 . عارضة الأحوذى به نقل از ابو سعيد خُدرى : پيامبر صلى اللّه عليه و آله قطعه چوبى در برابر خود به زمين فرو بُرد و چوب ديگرى در كنار آن و يك چوب ديگر ، بعد از آن . سپس فرمود : " آيا مىدانيد اين چيست ؟ " .
گفتند : خدا و پيامبر او بهتر مىدانند .
فرمود : " اين يكى ، انسان است و اين ، آرزو . در حالى كه سرگرمِ آرزوست ، اجَل ، او را در مىرُبايد و مانع رسيدنش به آرزو مىشود " .
4193 . عارضة الأحوذى : ربيع بن خُثَيم ، از عبد اللّه نقل كرد و البته لفظ از بخارى است « 1 » كه : پيامبر صلى اللّه عليه و آله مربّعى رسم كرد و در وسط آن ، خطّى كشيد و در چهار طرف آن خط ، خطوط كوچكى رسم كرد و آن گاه فرمود : " اين ، انسان است و اين هم اجَل اوست كه او را در ميان گرفته است و اين خطّى كه بيرون قرار دارد ، آرزوى اوست و اين خطوط كوچك ، بلايا و حوادثاند . اگر اين يكى [ خط ] به او نخورَد ، اين ديگرى او را مىگَزَد . . . " .
ابنعربى مىگويد : بخارى ، اين حديث را به درستى نياورده ؛ چرا كه سهمعنا برشمرده
هامش
( 1 ) لفظ از " بخارى " ( ابو عبد اللّه محمّد بن اسماعيل بخارى ، صاحب الصحيح ) است .