پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " تيراندازى كنيد . من با هر دو گروه ، تيراندازى مىكنم " و با هر گروه ، تيرى انداخت . هيچ يك از دو گروه نتوانستند برنده شوند .
آنها پيوسته تيراندازى مىكردند و فرزندان خود و فرزندانِ فرزندان خود را نيز شركت دادند ؛ ولى هيچ يك از دو گروه ، برنده نشد .
4185 . عوالى اللآلى به نقل از ابو لُبَيد : از ابن مالك سؤال شد : آيا شماها در زمان پيامبر صلى اللّه عليه و آله بر سر چيزى مسابقه مىداديد ؟
گفت : بله . پيامبر خدا ، اسب خود را به عنوان جايزه تعيين كرد و [ خودش ] در مسابقه برنده شد و از اين كار ، خشنود گشت .
4186 . السنن الكبرى به نقل از حسن [ بصرى ] : پيامبر صلى اللّه عليه و آله به على عليه السلام فرمود : " اى على ! اجراى اين مسابقه را در ميان مردم ، بر عهده تو نهادم " .
على عليه السلام ، بيرون آمد و سُراقة بن مالك را فرا خواند و گفت : " اى سراقه ! آنچه را پيامبر صلى اللّه عليه و آله در كار اجراى مسابقه بر گردنم نهاد ، بر گردن تو نهادم . پس ، هر گاه به محلّ حركت اسبها ( نقطه آغاز مسابقه ) رسيدى ، اسبها را به صف كن و فرياد بر آور : آيا كسى هست كه اسب خود را لجام نزده باشد ، يا كودكى به همراه داشته باشد و يا اسب خود را زين نكرده باشد ؟ « 1 » اگر كسى پاسخ نداد ، سه بار تكبير بگو و با تكبير سوم ، فرمان حركت بده . خداوند ، هر كه را بخواهد ، پيروز مىگرداند " .
على عليه السلام ، خود ، در نقطه پايان مسابقه مىنشست و خطّى مىكشيد و دو مرد را رو در رو در دو طرف خط مىنشاند ، به گونهاى كه خط ، رو به روى انگشت شَست پاى آنان باشد و اسبها از ميان دو نفر عبور كنند ، و به آن دو مرد مىفرمود : " اگر يكى از اسبها يا دو گوش يا يك گوش و يا افسار از خط گذشت ، آن را برنده بدانيد و جايزه را به [ سواركارِ ] آن بدهيد و اگر ترديد داشتيد ، هر دو را برنده بدانيد و جايزه را تقسيم كنيد ، و اگر دو اسب با هم به خط رسيدند ، كوچكتر بودن اسب را ملاك [ پيروزى ] قرار دهيد . و [ بدانيد كه ] در اسلام ، جَلَب ( آزار دادن اسب و فرياد زدن بر سرِ اسب به جهت افزودن بر سرعتش ) و جَنَب ( اسبِ يدك به همراه داشتن كه در نيمه راه مسابقه ، از آن استفاده كنند ) و شِغار ( كمك كردن به يكى از مسابقه دهندگان ) ، منع شده است " .
هامش
( 1 ) اين پرسشها براى اطمينان از آمادگى مسابقه دهندگان بوده است . م .