" اوست آن كه در ميان بىسوادان ، فرستادهاى از خودشان برانگيخت تا آيات او را بر آنان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت بديشان بياموزد ، و [ آنان ] قطعاً پيش از آن ، در گمراهىِ آشكارى بودند " .
" هر كس آن ( نفْس ) را پاك گردانيد ، قطعاً رستگار شد " .
" و بگو : آيا سَرِ آن دارى كه به پاكيزگى گرايى ؟ " .
" و هيچ باربَردارندهاى ، بار [ گناه ] ديگرى را بر نمىدارد ، و اگر گرانبارى [ ، ديگرى را به يارى ] به سوى بارش فرا خواند ، چيزى از آن برداشته نمىشود ؛ هر چند خويشاوند باشد . [ تو ، ] تنها كسانى را كه از پروردگارشان در نهان مىترسند و نماز برپا مىدارند ، هشدار مىدهى و هر كس پاكيزگى بجويد ، تنها براى خود ، پاكيزگى مىجويد و فرجام [ كارها ] ، به سوىِ خداست " .
" رستگار شد آن كس كه نفْس را پاك گردانيد " .
حديث 4133 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله درباره آيه : " رستگار شد آن كس كه نفْس را تزكيه كرد " : منظور ، كسى است كه به يگانگى خداوند ، گواهى دهد و به او شرك نورزد و شهادت دهد كه من فرستاده خدا هستم .
4134 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : با تزكيه نفْس است كه صفا [ ى جان ] به دست مىآيد .
4135 . مجمع البيان به نقل از سعيد بن ابى هلال : پيامبر خدا ، هر گاه آيه : " رستگار شد كسى كه نفْس را تزكيه كرد " را مىخواند ، درنگ مىكرد و سپس مىگفت : " خدايا ! نفْس مرا تقوا عطا فرما ، كه تو سرپرست و مولاى آنى ، و آن را تزكيه ( پاك ) فرما ، كه براى تزكيه آن ، تو بهترينى " .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٥١