فصل هفتم وظايف امام
7 / 1 پاسدارى از امانت رهبرى
قرآن " همانا خداوند به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحبانش باز گردانيد و هر گاه ميان مردم داورى كرديد ، به داد ، داورى كنيد . خدا شما را نيكو پند مىدهد . خدا ، شنوا و بيناست " . « 1 »
حديث 3003 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : همه شما سرپرست هستيد و همهتان درباره زيردست خود ، بازخواست مىشويد . پيشوا نيز سرپرست است و درباره زير دستانش مسئول است .
3004 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ اميرى نيست كه بر ده نفر امير شود ، مگر آن كه روز قيامت ، درباره آنان از او بازخواست گردد .
3005 . صحيح البخارى به نقل از ابو هُرَيره : پيامبر خدا فرمود : " هر گاه امانت تباه شود ( امانتدارى از بين برود ) ، منتظر قيامت باش " . گفت [ م ] . تباه كردن آن ، چگونه است ، اى پيامبر خدا ؟
فرمود : " هر گاه كار به نااهلش واگذار شود ، منتظر قيامت باش " .
هامش
( 1 ) . منظور از امانت در اين آيه شريف ، امامت است و اين معنا آن گاه بيشتر خود را روشن مىنمايانَد كه ما در احاديثى درباره شرايط امامت ، مانند تعيين شدن از جانب خداوند و احاديث ذيل اين شرط ، دقّت كنيم . پس امامت از جهت اين كه منصبى الهى براى امام است ، نوعى امانت خداوند نزد امام به حساب مىآيد و بر او ، واجب است كه آن را نگهدارى كند و رعايت و نگهدارى شايسته آن ، عمل به دستورهاى خداوند و تسليم كردن لوازم امامت ، از قبيل كتاب و اسلحه به امام بعدى ، هنگام وفات است .