7 / 12 بهشتيان
2901 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : حاملان قرآن ، سرشناسانِ اهل بهشتاند ، و مجاهدان در راه خداوند متعال ، سرداران اهل بهشت ، و پيامبران ، سرورانِ اهل بهشت .
2902 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : آيا اهل بهشت را به شما نشناسانم ؟ ! هر ناتوانِ مستضعفى كه اگر خدا را سوگند دهد ، خداوند سوگندش را مىپذيرد . آيا اهل دوزخ را به شما معرفى نكنم ؟ ! هر گردنفرازِ مالدارِ خسيس .
2903 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : همانا بهشتيان ، ژوليدگانِ غبارآلود هستند ؛ همانان كه چون از اميران اجازه حضور خواهند ، به آنان اجازه ندهند ، و چون به خواستگارى روند ، كسى به آنان همسر ندهد ، و هر گاه سخن بگويند ، كسى به سخنانشان گوش ندهد ، و نيازهاى هر كدامشان ، در سينه خودش انباشته است . اگر در روز رستاخيز ، پرتو آنها در ميان مردم تقسيم شود ، همگان را فرا مىگيرد .
2904 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : آيا تو را از بهشتيان ، خبر ندهم ؟ ناتوانان بىپناه .
7 / 13 ويژگىهاى اهل بهشت
2905 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بهشتيان ، بدنى كم مو « 1 » و چهرهاى بىمو « 2 » و چشمانى سرمه كشيده دارند . جوانىشان از بين نمىرود و جامههايشان فرسوده نمىشود .
2906 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بهشتيان ، در حالى وارد بهشت مىشوند كه بدنهايى كم مو وچهرهاى بىمو و چشمانى سرمه كشيده دارند و سنّشان سى يا سى و سه سال است .
هامش
( 1 ) . " جُرْد " در متن عربى حديث ، جمع " أجْرَد " است ؛ يعنى كسى كه فقط قسمتهايى از بدنش ( مانند خطّ سينه تا ناف ، و ساقهاى دست و پايش ) مو داشته باشد ؛ مرد كم مو . م .
( 2 ) . " مُرْد " در متن عربى حديث ، جمع " امْرَد " به معناى جوانى است كه تازه سبيلش روييده و صورتش هنوز مو در نياورده است . م .