تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 377

مساهمون:

ص٣٧٧

6 / 5 شفاعت پيامبر در حقّ مرتكبان گناهان كبيره

2835 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر پيامبرى ، شفاعتى مىكند و من شفاعت خود را براى اهل گناهان كبيره امّت خود در روز قيامت ، نگه داشته‌ام . 2836 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : شفاعت روز قيامت ، در حقيقت ، براى آن دسته از امّت من است كه مرتكب گناهان كبيره شده باشند و با همان گناهان ، [ بدون توبه ] مرده باشند . 2837 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : شفاعت من ، براى آن دسته از امّت من است كه مرتكب گناهان كبيره شده باشند . 2838 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : در حقيقت شفاعت من ، براى آن افراد از امّت من است كه مرتكب گناهان كبيره شده‌اند . امّا نيكوكاران ، راهى براى مؤاخذه آنها نيست ( نيازى به شفاعت ندارند ) .

6 / 6 محرومان از شفاعت

قرآن " آيا [ آنان ] جز در انتظار تأويل آن‌اند ؟ روزى كه تأويلش فرا رسد ، كسانى كه آن را پيش از آن به فراموشى سپرده‌اند ، مىگويند : " حقاً فرستادگان پروردگار ما حق را آوردند . پس آيا [ امروز ] ما را شفاعتگرانى هست كه براى ما شفاعت كنند يا [ ممكن است به دنيا ] باز گردانيده شويم ، تا غير از آنچه انجام مىداديم ، انجام دهيم ؟ " . به راستى كه [ آنان ] به خويشتن زيان زدند ، و آنچه را به دروغ مىساختند ، از كف دادند " . " و جز تباهكاران ، ما را گم‌راه نكردند . در نتيجه ، نه شفاعتگرانى داريم و نه دوستى نزديك " . " و روز جزا را دروغ مىشمرديم تا مرگ ما در رسيد . پس شفاعتِ شفاعتگران ، آنها را سود نمىبخشد " .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 377 | محمد الريشهري