تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧
آيد ، شفاعت او بر من واجب است ، و هر كه شفاعتش بر من واجب شود ، بهشت براى او واجب است . 2694 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس به خاطر خدا در مدينه مرا زيارت كند ، در روز قيامت ، گواه و شفيع او خواهم بود . 2695 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه پس از مرگم مرا زيارت كند ، چون كسى است كه در حال حياتم مرا زيارت كرده است ، و در روز قيامت ، گواه و شفيع او خواهم بود . 2696 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه مرا زيارت كند زنده باشم يا نباشم روز قيامت ، شفيع اويم .

د پاداش زيارت پيامبر صلى اللّه عليه و آله

2697 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس براى حج به مكّه رود ، سپس در مسجد من به ديدار من آيد ، براى او دو حجّ پذيرفته شده نوشته مىشود . 2698 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس در حال حيات و پس از وفاتم مرا زيارت كند ، روز قيامت ، در همسايگى [ و پناه ] من خواهد بود . 2699 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : كسى كه به خاطر خدا براى زيارت من به مدينه آيد ، روز قيامت ، در همسايگى [ و پناه ] من خواهد بود . 2700 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به على عليه السلام : يا على ! هر كس مرا در حال حياتم يا پس از مرگم زيارت كند ، يا تو را در حال حياتت يا پس از وفاتت زيارت كند ، يا دو پسرت [ حسن و حسين ] را در حال حياتشان يا پس از وفاتشان زيارت كند ، ضمانت مىكنم كه در روز قيامت ، او را از هول و هراس‌ها و سختىهاى قيامت برَهانم و در رتبه خودم و با خودم قرارش دهم .