2666 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : چون دشمنِ خدا به سوى قبرش حمل شود ، به تشييع كنندگان خود ندا مىدهد : " اى برادران ! از آنچهمندچارششدم ، بپرهيزيد . از دنيايى به شما شِكوه مىكنم كه مرا فريفت و چون به آن اطمينان كردم ، مرا از پاى در آورد . از دوستانِ هوسران به شما شِكوه مىكنم كه مرا شاد ساختند و همين كه به آنان كمك كردم ، از من بيزارى جستند و تنها و بىياورم گذاشتند " .
2667 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه يكى از شما بميرد ، قيامتش بر پا مىشود . پس ، خدا را چنان بپرستيد كه انگار او را مىبينيد و هر لحظه از او آمرزش بخواهيد .
2668 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه يكى از شما بميرد ، قيامتش بر پا شده است و خوبىها و بدىهاى خود را مىبيند .
3 / 2 سؤال قبر
2669 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله درباره آيه " خداوند ، كسانى را كه ايمان آوردهاند ، در زندگى دنيا و آخرت ، با گفتار ثابت و درست ، استوار مىدارد " : مراد ، در قبر و به هنگام سؤال از مُردگان است .
2670 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : چون آدمى را در قبرش گذاشتند و همراهان او باز گشتند ، در حالى كه هنوز صداى كفشهاى آنها را مىشنود ، دو فرشته نزدش مىآيند [ و او را مىنشانند ] و مىپرسند : " درباره اين پيامبر ، محمّد ، چه عقيدهاى داشتى ؟ " .
اگر مؤمن باشد مىگويد : گواهى مىدهم كه او بنده خدا و فرستاده اوست .
پس ، به او گفته شود : " به جايگاهت در آتش بنگر . خداوند به جاى آن ، جايگاهى در بهشت به تو داد " .
او هر دو جايگاه را مىبيند ؛ امّا اگر كافر يا منافق باشد ، مىگويد : نمىدانم . همان عقيدهاى را درباره او داشتم كه مردم داشتند !