تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 257

مساهمون:

ص٢٥٧
از او طلبكار است و آن روباه از او مىگريزد ، چندان كه خسته مىشود و از نفس مىافتد و به لانه خود مىرود و زمين در بيخِ سبيل او مرتّب مىگويد : " اى روباه ! طلبم را بده ، طلبم را بده ! " و در اين هنگام ، با عجله از لانه خود خارج مىشود و شروع به دويدن مىكند تا آن كه گردنش قطع مىشود و مىميرد .

2 / 2 فرشته مرگ

قرآن " و اوست كه بر بندگانش چيره است ، و نگهبانانى بر شما مىفرستد ، تا هنگامى كه يكى از شما را مرگ فرا رسد ، فرشتگان ما جانش بستانند ، در حالى كه كوتاهى نمىكنند " . " خدا ، روح مردم را هنگام مرگشان به تمامى باز مىستانَد و [ نيز ] روحى را كه در [ موقع ] خوابش نمُرده است . پس ، آن [ نفْسى ] را كه مرگ را بر او واجب كرده ، نگاه مىدارد و آن ديگر [ نَفْس‌ها ] را تا هنگامى معيّن [ به سوى زندگىِ دنيا ] بازپس مىفرستد . قطعاً در اين [ كار ] ، براى مردمى كه مىانديشند ، نشانه‌هايى [ از قدرت خدا ] است " . " بگو : " فرشته مرگى كه بر شما گمارده شده ، جانتان را مىستاند ، آن گاه به سوى پروردگارتان باز گردانيده مىشويد " " . حديث 2593 . كنز العمّال به نقل از حارث بن خزرج انصارى از پدرش : پيامبر خدا ، آن گاه كه ملك الموت را بر بالين مردى از انصار ديد ، فرمود : " اى ملك الموت ! با صحابىِ من ، مدارا كن كه او مؤمن است " . ملك الموت گفت : آسوده خاطر باش و غم به خود راه مده و بِدان كه من با هر مؤمنى مدارا مىكنم . اى محمّد ! بِدان كه من جان فرزند آدم را مىگيرم و چون كسى از خانواده او ناله‌اى بلندْ سر دهد ، با روحى كه گرفته‌ام ، در ميان حياط مىايستم و مىگويم : اين ، چه فريادى است ؟ به خدا سوگند كه ما به او ستم نكرديم و [ در گرفتن جانش ] بر اجَلش ، پيشى نگرفتيم و زودتر از تقديرش به سراغش نيامديم و در ستاندن جانش ، ما را گناهى نيست . اگر به آنچه خدا