آن گاه ، پيامبر خدا فرمود : " امّا اين كه مىگويى " تو جز مردى سِحر شده نيستى " چهطور چنين مىگوييد ، در حالى كه مىدانيد در تشخيص و خِرَد ، برتر از شمايم ؟ ! آيا از زمانى كه به دنيا آمدم تاكنون كه چهل سالم تمام شده هيچ بدنامى ، لغزش ، دروغ ، خيانت ، اشتباه گفتارى و يا كودنىاى در نظر ، از من ديدهايد ؟ آيا مىپنداريد كسى در تمام اين مدّت ، به قدرت و توان خويش ، خود را نگه داشته است ، يا به قدرت خداوند ؟ و اين ، همان است كه خدا مىفرمايد : " بنگر چگونه براى تو مَثَلها زدند و گمراه شدند ، در نتيجه ، نمىتوانند راهى بيابند " كه بشود با اين همه دلايل باطل فراوان كه بطلان آنها براى تو روشن است ، ناآگاهىِ تو را اثبات كنند " .
سپس پيامبر خدا فرمود : " و [ در پاسخ ] اين سخن تو كه " اگر اين قرآن ، بر يكى از بزرگان دو شهر ( يعنى بر وليد بن مغيره در مكّه و يا عروة بن مسعود ثقفى در طائف ) نازل مىشد " ، بدان كه خداوند ، آن گونه كه تو مال دنيا را بزرگ مىشمارى ، بزرگ نمىشمارد . ارزشى كه [ دنيا ] براى تو دارد ، براى خدا ندارد ؛ بلكه اگر دنيا به مقدار بال پشهاى باشد ، جرعهاى از آن را به كافر و مخالف او نمىنوشاند . تقسيم رحمت خدا به دست تو نيست ؛ بلكه او خود ، تقسيم كننده رحمتهاى خويش است و با اراده خود ، در بين بندگان و كنيزكان ، كار مىكند . خداوند ، چون تو كه به خاطر مال وموقعيّت ، از شخصى مىهراسى ، از هيچ كس نمىترسد و آن گونه كه تو در مال و مقام كسى طمع دارى و به اين انگيزه او را ويژه نبوّت مىسازى ، طمع ندارد و چون تو كه از روى هوا كسى را دوست مىدارى و آن را كه شايسته نيست ، مقدّم مىدارى ، دوست ندارد . او به عدل ، كارها را انجام مىدهد و براى برترين موقعيّت و جايگاه دينى ، كسى را جز آن كه در پيروىاش برتر و در خدمت كردن به او جدّىتر است ، بر نمىگزيند و در موقعيّت و رتبه دينى ، جز آن را كه در طاعت سستتر است ، عقب نمىاندازد .
وقتى كه ويژگىاش چنين است ، به مال و به جاه نمىنگرد ؛ بلكه اين مال و
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 189
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٨٩