تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 133

مساهمون:

ص١٣٣
2457 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بنى اسرائيل ، پيوسته طريق اعتدال مىپيمودند ، تا آن كه دورگه‌ها و فرزندان اقوام اسيرى كه بنى اسرائيل آنها را به اسارت مىگرفتند ، در ميان ايشان رشد يافتند و به اظهار نظر [ در دين ] پرداختند و بدين سان ، هم خود گم‌راه شدند و هم ديگران را گم‌راه كردند .

1 / 19 پرهيز از فتواى غير عالمانه دادن در دين

قرآن " و اگر [ او ] پاره‌اى گفته‌ها بر ما بسته بود ، دست راستش را سخت مىگرفتيم ، سپس رگ قلبش را پاره مىكرديم " . " آن گاه كه آن [ بهتان ] را از زبان يكديگر مىگرفتيد و با زبان‌هاى خود ، چيزى را كه بدان علم نداشتيد ، مىگفتيد و مىپنداشتيد كه كارى سهل و ساده است ، با اين كه آن [ امر ] نزد خدا بس بزرگ بود " . " و كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بسته يا آيات او را تكذيب نموده ؟ بى ترديد ، ستمكاران ، رستگار نمىشوند " . " و روز قيامت كسانى را كه بر خدا دروغ بسته‌اند ، روسياه مىبينى . آيا جاى سركشان در جهنّم نيست ؟ " . حديث 2458 . امام كاظم عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : " از دروغ بستن به خداوند بپرهيزيد " . گفته شد : اى پيامبر خدا ! دروغ بستن به خداوند چگونه است ؟ فرمود : " اين كه فردى از شما بگويد : " خدا [ چنين و چنان ] فرمود " . پس خداوند مىفرمايد : " دروغ مىگويى . من نگفته‌ام " . يا بگويد : " خدا [ چنان و چنان ] نفرمود " . پس خداوند عز و جل مىفرمايد : " دروغ مىگويى . من گفته‌ام " " .