در احاديث ، امور گوناگونى به عنوان منّت ذكر شدهاند ؛ از جمله : دانش ، عقل ، فرمانروايى ، عدالت ، يارى ، پيامبرى ، شريعت و طاعات ، ايمان ، راهيابى ، ولايت اهل بيت عليهم السلام و بهشت . همه اين امور ، در واقعْ نعمتهاى الهى هستند ؛ امّا از ميان نعمتهاى الهى ، بيشتر بر نعمتهاى معنوى تأكيد شده است تا نعمتهاى مادّى .
قرآن " پيامبرانشان به آنان گفتند : " ما جز بشرى مثل شما نيستيم " ؛ ولى خدا بر هر يك از بندگانش كه بخواهد ، منّت مىنهد . و ما را نرسد كه جز به اذن خدا براى شما حجّتى بياوريم ؛ و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكّل كنند " .
" از اين كه اسلام آوردهاند ، بر تو منّت مىنهند . بگو : " بر من با اسلامآوردنتان منّت مگذاريد ؛ بلكه [ اين ] خداست كه با هدايتكردن شما به ايمان ، بر شما منّت مىگذارد ، اگر راستگو باشيد " .
" به يقين ، خدا بر مؤمنان منت نهاد [ كه ] پيامبرى از خودشان در ميان آنان برانگيخت ، تا آيات خود را بر ايشان بخواند و پاكشان گردانَد و كتاب و حكمت به آنان بياموزد . قطعاً پيش از آن ، در گمراهىِ آشكارى بودند " .
" اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! چون در راه خدا سفر مىكنيد ، [ خوب ] رسيدگى كنيد و به كسى كه نزد شما [ اظهارِ ] اسلام مىكند ، مگوييد : " تو مؤمن نيستى " ، [ تا بدين بهانه ] متاع زندگى دنيا را بجوييد ؛ چرا كه غنيمتهاى فراوانى نزد خداست . قبلًا خودتان [ نيز ] همين گونه بوديد . و خدا بر شما منّت نهاد . پس خوب رسيدگى كنيد ، كه خدا همواره به آنچه انجام مىدهيد ، آگاه است " .
" مىگويند : " ما پيشتر در ميان خانواده خود ، بيمناك بوديم . پس خدا بر ما منّت نهاد و ما را از عذاب كُشنده ، حفظ كرد " .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 69
مساهمون: محمد الريشهري
ص٦٩