و در آسمان خود ، بلندمرتبهام گردانيد .
و [ خدا ] از نامهاى خود ، برايم نامى مشتق ساخت : مرا " محمّد " ناميد و او نامش " محمود " است و مرا در ميان بهترين نسل از امّتم مبعوث فرمود . در تورات ، نام مرا " احَيد " گذاشت . پس به واسطه توحيد ، بدنهاى امّت مرا بر آتش ، حرام گردانيد . در انجيل ، مرا " احمد " ناميد . پس من در آسمان ، ستودهام و [ خدا ] امّت مرا حمد كننده قرار داد . در زبور ، نام مرا " ماحى ( محو كننده ) " گذاشت ؛ زيرا خداوند عز و جل به وسيله من ، بتپرستى را از روى زمين محو كرد . در قرآن ، نام مرا " محمّد " ناميد . پس ، من در ميان همه [ اهل ] « 1 » قيامت در هنگام داورى ، ستوده هستم و هيچ كس غير از من ، شفاعت نمىكند . در قيامت ، مرا " حاشر " ناميد ؛ چرا كه مردم در پيش پاى من محشور مىشوند ، و مرا " مُوقِف " ناميد ؛ زيرا مردم را در پيشگاه خداوند عز و جلمتوقّف مىكنم . مرا " عاقِب " ناميد ؛ زيرا من پس از همه پيامبران قرار دارم و پس از من پيامبرى نخواهد آمد . مرا رسولِ رحمت و رسولِ توبه و رسولِ حماسههاى جنگى و " مُقتفى " قرار داد ؛ زيرا در قِفاى همه پيامبران آمدهام . من ، مقيم و كامل و جامع هستم . پروردگارم بر من منّت نهاد و به من فرمود : " اى محمّد ! درود خداى بر تو باد ! من هر پيامبرى را به زبان امّتش به سوى آنها فرستادم ؛ امّا تو را به سوى همه خلق خود ، از سفيد و سياه ، فرستادم و به واسطه رعب و وحشت ، يارىات كردم كه هيچ كس را با اين وسيله يارى نكردم . غنيمت را براى تو حلال شمردم ، در صورتى كه پيش از تو براى هيچ كس حلال نبوده است . و به تو و امّت تو گنجى از گنجهاى عرش خود را عطا كردم : فاتحة الكتاب و آيات پايانى سوره بقره را . براى تو و امّت تو همه زمين را سجدهگاه ، و خاكش را پاك و پاك كننده قرار دادم . به تو و امّت تو ، تكبير ( اللّه اكبر ) را عطا كردم و نام تو را قرينِ نام خود ساختم ، به طورى كه هيچ فردى از امّت تو مرا ياد نكند ، مگر اين كه در كنار نام من ، از تو نيز نام ببرد . پس ، خوشا به حال تو و امّت تو ، اى محمّد ! " .
2084 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در پاسخ سؤال مردى يهودى از علّت نامگذارى شدن ايشان به محمّد و احمد و ابو القاسم و بشير و نذير و داعى : محمّد ، از آن روست كه من در زمين ، ستودهام .
هامش
( 1 ) به نقل از : معانى الأخبار : ص 50 ح 1 .