تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 543

مساهمون:

ص٥٤٣
سالگى ، جدّ خود را از دست داد . 2080 . علل الشرائع به نقل از ابن عبّاس ، در پاسخ به سؤال از آيه : " آيا نه تو را يتيم يافت ، پس پناه داد ؟ " : در حقيقت ، پيامبر خدا از آن رو يتيم ناميده شده كه در پهنه زمين ، هيچ كس از اوّلين و آخرين ، نظير او نبود . از اين رو ، خداوند عز و جل با بر شمردن نعمت‌هاى خود كه بر وى منّت نهاده ، مىفرمايد : " مگر نه اين كه تو را يتيم يافت " يعنى يگانه و بىمانند [ يافت ] ، " پس ، پناه داد ؟ " ، يعنى مردم را به سوى تو كشاند و فضيلت تو را به ايشان شناسانْد و آنها تو را شناختند .

ج درس ناخوانده

قرآن " و تو هيچ كتابى را پيش از اين نمىخواندى و با دست خود ، نمىنوشتى ؛ و گرنه ، باطل‌انديشان ، قطعاً به شك مىافتادند " . " و همين گونه ، روحى از امر خودمان به سوى تو وحى كرديم . تو نمىدانستى كتاب چيست و ايمان كدام است ؛ ولى آن را نورى گردانيديم كه هر كه از بندگان خود را بخواهيم ، به وسيله آن ، راه مىنماييم ؛ و به راستى كه تو به خوبى ، به راه راست ، هدايت مىكنى " . حديث 2081 . امام رضا عليه السلام در گفتگوهاى خود با پيروان اديان ، در اثبات نبوّت محمّد صلى اللّه عليه و آله : از جمله نشانه‌ها [ ى نبوّتش ] ، اين است كه او يتيم و فقير و چوپان و اجير بود . نه كتابى آموخت و نه به محضر آموزگارى ، آمد و شد كرد . سپس قرآنى آورد كه در آن ، كلمه به كلمه داستان‌هاى پيامبران و سرگذشت آنان و اخبار گذشتگان و آيندگان تا روز قيامت ، آمده است .