حديث 1953 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله از نامه ايشان به اهالى نجران : به نام خداى ابراهيم و اسحاق و يعقوب ! از محمّد ، پيامبر خدا ، به اسقف نجران و اهالى نجران . اگر اسلام بياوريد ، من با شما ، اللّه ، خداى ابراهيم و اسحاق و يعقوب را ستايش خواهم كرد . امّا بعد ، من ، شما را از عبادتِ بندگان به عبادت خداوند ، و از ولايت بندگان به ولايت خداوند ، فرا مىخوانم .
1954 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله هنگامى كه در آغاز دعوت ، خويشان نزديك خود را جمع كرد و آيت نبوّت را برايشان بيان نمود : اى پسران عبد المطّلب ! خداوند ، مرا به سوى همه مردم ، عموماً ، و به سوى شما ، خصوصاً ، فرستاده است ؛ زيرا خداوند عز و جل فرموده : " و خويشان ، نزديكت را بيم ده " .
من ، شما را به دو كلمه فرا مىخوانم كه گفتن آنها آسان است ؛ امّا در ترازوى اعمال ، گراناند . شما با اين دو كلمه بر عرب و عجم ، حاكم مىشويد و ملّتها فرمانبُردار شما مىشوند و به واسطه اين دو كلمه به بهشت مىرويد و از آتش مىرَهيد . اين دو كلمه عبارتاند از : شهادت دادن به اين كه هيچ خدايى جز اللّه نيست ، و اين كه من فرستاده خدا هستم .
1955 . الطبقات الكبرى : هنگامى كه قريش مشاهده كردند اسلام ، جاى خود را باز كرده و مسلمانان پيرامون كعبه مىنشينند ، گيج و درمانده شدند از اين رو ، نزد ابو طالب رفتند . . . . گفتند : بفرست محمّد بيايد تا به او پيشنهاد منصفانهاى بدهيم .
ابو طالب ، در پى پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرستاد و پيامبر خدا آمد . ابو طالب گفت : اى برادرزاده من ! اينها عموهاى تو و بزرگان قومت هستند و مىخواهند به تو پيشنهاد منصفانهاى بدهند .
پيامبر خدا فرمود : " بگوييد ، مىشنوم " .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 439
مساهمون: محمد الريشهري
ص٤٣٩