فصل يكم نبوّت عامّه
1 / 1 فلسفه نبوّت
الف دعوت به سوى
قرآن " اى پيامبر ! ما تو را [ به سِمَتِ ] گواه و بشارتگر و هشدار دهنده فرستاديم ، و دعوتكننده به سوى خدا به فرمان او ، و چراغى تابناك " .
" بگو : " اين است راه من ، كه من و هر كس پيروىام كرد ، با بينايى به سوى خدا دعوت مىكنيم " . و منزّه است خدا ، و من از مشركان نيستم " .
" با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن و با آنان به چيزى ( شيوهاى ) كه نيكوتر است ، مجادله نماى . در حقيقت ، پروردگار تو به [ حال ] كسى كه از راه او منحرف شده ، داناتر است ؛ و او به [ حال ] راهيافتگان [ نيز ] داناتر است " .
" اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! چون خدا و پيامبر ، شما را به چيزى فرا خواندند كه به شما حيات مىبخشد ، آنان را اجابت كنيد ؛ و بدانيد كه خدا ميان آدمى و دلش حايل مىگردد ، و هم در نزد او محشور خواهيد شد " .