1727 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند عز و جل به من فرمود : " اى محمّد ! اگر آفريدگان به ساختههاى شگفت من مىنگريستند ، جز مرا نمىپرستيدند ، و اگر شيرينىِ ياد مرا در دلهايشان مىچشيدند ، ملازم درگاه من مىشدند ، و اگر به ظرايف نيكىهاى من مىنگريستند ، به چيزى جز من نمىپرداختند " .
1728 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند عز و جل مىفرمايد : " هر گاه اشتغال به من ، بر بندهام چيره گردد ، خواسته و لذّتش را در ياد كردن از من قرار خواهم داد . پس چون خواسته و لذّتش را در ياد خود قرار دادم ، عاشق من مىشود و من نيز عاشق او مىشوم . پس چون عاشق من شد و من عاشق او شدم ، پرده ميان خود و او را بر خواهم داشت ، و اين حالت را بر او مسلّط خواهم كرد تا هرگاه مردم غافل شدند ، او غافل نشود . اين كسان ، سخنشان سخن پيامبران است . آنان ، قهرمانان حقيقىاند " .
2 / 3 درخواست
1729 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بار الها ! . . . من از تو خشنودى به قضايت ، بركت مرگ پس از زندگى ، خوشىِ زندگى پس از مرگ ، لذّت نگريستن به رخسارت ، شوق ديدار و ديدنت بىتنگنايى زيانبار و يا فتنهاى گمراه كننده را خواستارم .
1730 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بار الها ! دوستىات را محبوبترينِ چيزها نزدم گردان . ترس از خودت را ترسبارترينِ چيزها برايم قرار ده و با شوق ديدارت ، نيازهاى دنيا را از من ببُر و هر گاه چشمان اهل دنيا را با دنيايشان روشن كردى ، چشم مرا با عبادتت روشن كن .