او نخستين كسى است كه به من ايمان آورد و تصديقم نمود ، و نخستين كسى است كه به همراه من ، خدا را به يگانگى ، پرستش كرد . من ، اين را از پروردگارم عز و جلخواستم و او هم عطايم فرمود . او سَروَر جانشينان من است . پيوستن به او ، نيكبختى و مردن در راه فرمانبُردارى از او ، شهادت است . نام او در تورات ، همراه نام من است .
1625 . امام على عليه السلام : زمانى كه اين آيه نازل شد : " تو فقط بيمدهندهاى و البته براى هر گروهى ، هدايتكنندهاى است " ، پيامبر خدا فرمود : " من بيمدهندهام و تو اى على هدايتكنندهاى " . پس ، هدايت كننده و نيز نجات و نيكبختى تا روز رستاخيز ، از ماست .
1626 . امام على عليه السلام : خدمت پيامبر صلى اللّه عليه و آله بوديم و ايشان در حال جان دادن بود و با لباسى ، پوشانده و چادرشب نازكى بر صورتش كشيده شده بود . به اندازهاى كه خدا مىخواست ، درنگ كرد . ما در اطرافش گريان و نااميد بوديم كه ناگهان به سخن آمد و فرمود : " چهرههايى ، سفيد و چهرههايى ، سياه شدند و گروهى ، نيكبخت و [ گروه ] ديگرى ، بدبخت شدند . پنج تنِ اصحاب كسا ، نيكبخت شدند . من سَروَرشان هستم و فخرى [ در اين باره ] نيست . خاندان من ، اهل بيت من كه پيشىگيرندگان [ در ايمان ] اند ، مقرّبان [ درگاه خداى متعال ] اند . هر كه از آنان پيروى كند و آنان را بر دين من و دين پدران من همراهى نمايد ، نيكبخت مىشود " .
1627 . فاطمه عليهاالسلام : پيامبر خدا در شامگاه عرفه نزد ما آمد و فرمود : " خداوند تبارك و تعالى به طور عام به شما و به طور خاص به على ، مباهات كرد و [ همه ] شما را آمرزيد . من ، فرستاده خدا به سوى شمايم و با خويشانم در جنگ نيستم . اين ، جبرئيلاست كه به من خبر مىدهد : نيكبخت كامل و حقيقى ، كسى است كه على
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 277
مساهمون: محمد الريشهري
ص٢٧٧