1605 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، براى هر بندهاى ، پنج چيز را از پيش تعيين كرده است : اجَلش را ، روزىاش را ، عملش را ، و بدبختى يا خوشبختى او را .
7 / 2 معناى خوشبختى و بدبختى نوزاد ، قبل از تولّد
1606 . التوحيد به نقل از محمّد بن ابى عمير : از امام كاظم عليه السلام درباره معناى اين سخن پيامبر خدا كه : " بدبخت ، كسى است كه در رَحِم مادرش بدبخت شده است و خوشبخت ، كسى است كه در رَحِم مادرش خوشبخت شده است " پرسيدم .
فرمود : " بدبخت ، كسى است كه خدا در حالى كه او در رَحِم مادرش است ، مىداند كه او كارهاى بدبختان را خواهد كرد ، و خوشبخت ، كسى است كه خدا در حالى كه او در رَحِم مادرش است ، مىداند كه او كارهاى خوشبختان را خواهد كرد " .
به ايشان گفتم : پس معناى اين سخن پيامبر خدا كه : " عمل كنيد ، كه هر كس براى آنچه آفريده شده موفّق است " ، چيست ؟
فرمود : " خداوند عز و جل جنّ و انس را آفريد تا او را بپرستند و آنان را نيافريد كه نافرمانىاش كنند ، و اين [ به دليل ] سخن خداوند عز و جل است كه : " و جنّ و انس را نيافريدم ، جز براى آن كه مرا بپرستند " . اينچنين [ خداوند ، راه رسيدن ] هر كس را به فلسفه آفرينش خود ، هموار ساخته است . پس ، واى بر كسى كه گمراهى را بر هدايت ، ترجيح دهد ! 1607 . سنن الترمذى به نقل از عمر بن خطّاب : وقتى اين آيه نازل شد : " پس ، بعضى از آنان تيرهبختاند و [ برخى ] نيكبخت " ، از پيامبر خدا پرسيدم و گفتم : اى پيامبر خدا ! بر چه چيز عمل كنيم : بر چيزى كه [ خدا ] از تقدير آن فراغت يافته است ، يا بر چيزى كه هنوز از تقديرش فارغ نشده است ؟