1490 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : چهار كساند كه خداوند در روز رستاخيز ، به آنان نگاه نمىكند : بدرفتار با پدر و مادر ، منّتگذار ، تكذيب كننده قَدَر ، و مىگسار .
1491 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : شش كساند كه خداوند و هر پيامبرِ اجابتشدهاى ، آنها را نفرين كردهاند : افزاينده به كتاب خدا ، تكذيب كننده قَدَر ، ترك كننده سنّت من ، حلال شمارنده چيزى كه خدا آن را درباره خاندانم حرام نموده ، با زور به قدرت رسيده براى خوار نمودن كسى كه خدا عزيزش كرده و به عزّت رساندن كسى كه خدا ذليلش كرده ، و كسى كه فىء « 1 » را به انحصار خود درآورد و آن را بر خويشتن ، روا بشمارد .
1492 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : همواره امّت من در دينشان استوارند ، مادام كه قَدَر را دروغ نپندارند . پس هر گاه قَدَر را دروغ پنداشتند ، آن گاه زمان نابودى آنهاست .
1493 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هرگز امّتى نابود نشد ، مگر اين كه به خدا شرك ورزيد ، و هيچ امّتى به خدا شرك نورزيد ، مگر اين كه آغاز شركشان تكذيب قَدَر بود .
1494 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هرگز امّتى نابود نشد ، مگر با شرك ورزيدن به خداوند عز و جل ، و امّتى شرك نورزيد ، مگر اين كه آغاز شركشان تكذيب قَدَر بود .
1495 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : پس از خودم بر امّتم از دو چيز ، هراسانم : تكذيب قَدَر ، و تصديق [ پيشگويى با ] ستارگان .
هامش
( 1 ) فَىْء ، بر چيزهايى اطلاق مىشود كه مىتوان به مسالمت از كفّار گرفت و نيز زمينهايى را كه ساكنان آنها به موجب عهدنامهاى تسليم شده باشند ، در بر مىگيرد .