تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
و بسيار بخشنده‌اى " . 1461 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى روز سوم ماه : حُكم او ( خدا ) ، دادگرانه است و او براى ستايش ، سزاوار است . 1462 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعايش : وعده تو راست ، سخن تو حق ، و داورى تو دادگرانه است . 1463 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : يونس عليه السلام ، زمانى كه ديد قومش دعوت او را نمىپذيرند و به او ايمان نمىآورند ، آزرده شد و احساس بىتابى كرد . از اين رو ، به پروردگارش شِكوه نمود . در بخشى از شِكوه‌هاى او چنين بود : اى پروردگار من ! تو مرا در سى سالگى به سوى قومم مبعوث فرمودى و من ، سى و سه سال در ميانشان ماندم و آنان را به ايمان آوردن به تو و تصديق رسالتم دعوت نمودم و از عذاب و نقمت تو بيمشان دادم ؛ امّا آنان تكذيبم كردند و به من ايمان نياوردند ، و نبوّتم را انكار نمودند و رسالتم را سبُك شمردند و من را تهديد نمودند و ترسيدم كه مرا بكُشند . پس ، عذابت را بر آنان فرود آور ؛ زيرا آنان ، قومى هستند كه ايمان نمىآورند . آن گاه خداوند به يونس عليه السلام وحى فرمود : " در ميان آنان ، زن باردار و جنين و كودك خردسال و مرد پير و زن ناتوان و مستضعف حقير وجود دارد ، در حالى كه من ، داور دادگر هستم كه رحمتم بر خشمم پيشى گرفته است . من ، خردسالان قوم تو را به خاطر گناهان بزرگ‌سالانشان كيفر نمىدهم و اى يونس آنان ، بندگان و آفريدگان و مردمان من در سرزمين‌هاى من و در زير پوشش من‌اند . دوست دارم درباره آنان ، حوصله كنم و با ايشان مدارا نمايم ، و انتظار توبه‌شان را مىكشم " .