1101 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : اى على ! خداوند ، جز به من و سپس به تو ، شناخته نشده است . هر كس ولايت تو را انكار كند ، ربوبيّت خداوند را انكار كرده است .
1 / 3 فطرت توحيدى
قرآن " پس روى خود را با گرايش تمام به حق ، به سوى اين دين كن ، با همان سرشتى كه خدا مردم را بر آن سرشته است . آفرينش خداوند ، تغييرپذير نيست . اين است همان دين پايدار ؛ ولى بيشتر مردم نمىدانند " .
" اين است نگارگرى الهى ؛ و كيست خوشنگارتر از خدا ؟ و ما او را پرستندگانيم " .
" در حالى كه گروندگان خالص به خدا باشيد ؛ نه شريكگيرندگان [ براى ] او . و هر كس به خدا شرك ورزد ، چنان است كه گويى از آسمان فرو افتاده و مرغان [ شكارى ] او را رُبودهاند ، يا باد ، او را به جايى دور افكنده است " .
" و اگر از آنها بپرسى : " چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است ؟ مسلّماً خواهند گفت : " خدا " . بگو : " ستايش ، از آنِ خداست ، ولى بيشترشان نمىدانند " " .
حديث 1102 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر مولودى ، بر فطرت [ توحيدى ] متولّد مىشود تا آن كه زبان بگشايد « 1 » [ و به رشد برسد ] . چون زبان گشود ، يا شاكر مىشود و يا كافر .
هامش
( 1 ) . مقصود از زبان گشودن در اين روايت و روايتهاى بعدى ، رشد عقلى و قدرت تشخيص حق و باطل است .