فرشتهاى مُقرَّب . پس دانش را جان ، و فهم را روح ، و زهد را سر ، و شرم را ديدگان ، و حكمت را زبان ، و رأفت را دهان ، و رحمت را دل آن قرار داد .
256 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، اسلام را آفريد . پس براى آن ، قلمروى نهاد و نورى گذاشت و دژى و ياورى . قلمرو آن ، قرآن است و نور آن ، حكمت و دژ آن ، نيكى ، و ياورانش من و خاندانم و پيروانمان هستيم .
257 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : حكمت ، بر شرفِ بزرگوار مىافزايد و بنده مملوك را تا جايگاه ملوك ، بالا مىكشد .
258 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : سخنى حكيمانه كه مؤمن بدان گوش سپارد ، از عبادت يك سال ، برتر است .
259 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : حكمت ، مستمندان را بر جايگاه دانشمندان مىنشانَد .
260 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : رشك بردن ، تنها در دو جا سزاست : بر مردى كه توفيق يافته دارايىِ خدادادهاش را در راه حقْ هزينه كند ، و بر آن ديگرى كه حكمت خدادادىاش را در داورى و آموزش به كار مىبَرد .
261 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : فرد مسلمان ، هديهاى برتر از سخنى حكيمانه كه خداوند بِدان ، هدايتش را افزون كند يا او را از نابودى برهاند به برادرش نمىدهد .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 293
مساهمون: محمد الريشهري
ص٢٩٣