تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣

ه نماز

64 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : نماز ، نور است .

و نماز شب

65 . المناقب ، ابن شهر آشوب به نقل از ابو يعلى در مسند : امام على عليه السلام فرمود : " من نماز شب را از وقتى كه سخن پيامبر صلى اللّه عليه و آله را شنيدم كه : " نماز شب ، نور است " ، ترك نكردم " . ابن كوّاء گفت : حتّى در ليلة الهرير « 1 » ؟ فرمود : " حتّى در ليلة الهرير " .

ز تلاوت قرآن

66 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بر تو باد تلاوت قرآن ؛ چرا كه در زمين برايت نور است و در آسمان ، برايت اندوخته . 67 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس اين آيه را هنگام خوابيدن بخواند : " من هم مثل شما بشرى هستم ، [ ولى ] به من وحى مىشود كه : خداى شما خدايى يگانه است " تا آخر آيه ، نورى از وى تا مسجد الحرام ساطع مىشود ، كه در آن ، ملائكه تا صبح براى او استغفار مىكنند .

ح جهاد در راه خدا

68 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : كسى كه در راه خدا تيراندازى كند ، براى او نورى در قيامت خواهد بود .
هامش
( 1 ) در جنگ صفّين ، در ادامه نبرد سپاه امير مؤمنان و سپاه معاويه در روز چهارشنبه هشتم صفر ، جنگ ، شدّت گرفت و شكلى ديگر يافت ، بدان سان كه همه دو سپاه در آن درگير شدند . امام عليه السلام در قلب سپاه استقرار يافت و فرماندهى سپاه را خود عهده‌دار شد . بسيارى از بزرگان لشكر ، در اين روز و روز پنجشنبه به شهادت رسيدند . از آن جا كه امام عليه السلام مىخواست كار را يكسره كند ، در غروب پنجشنبه جنگ متوقّف نشد ؛ بلكه تا شبِ جمعه نيز استمرار يافت . در طول دوره نبرد ، شديدترين درگيرى در همين شب رخ داد و از اين رو ، آن را " ليلة الهَرير ( شبِ غرّش ) " ناميده‌اند . در روز پنجشنبه و شبِ جمعه ، امام عليه السلام ، خود در عرصه معركه حضور داشت و به دست خويش ، 523 تن را هلاك كرد كه بيشينه آنان ، از دليرانِ شام به شمار مىرفتند . شدّت جنگ ، سبب شد كه ياران امام عليه السلام ، نماز را در ميدان جنگ به اشاره بگزارند . مجلسى رحمه‌اللّه درباره ناميدن اين شب به " ليلة الهرير " آورده است : اين شب از آن رو ليلة الهرير خوانده شده كه همهمه نبرد مردم در آن ، بسيار بود . نيز گفته شده كه سبب آن ، اضطرار و بيمناكىِ سگ‌گونه معاويه به دليل شدّت يافتن جنگ و چيرگىِ عراقيان بود ؛ چرا كه هرير به زوزه سگ در سرماى شديد گويند ( مرآة العقول : ج 15 ص 427 ) .