دعا " است با تفسيري از أجابت ونقش " اسماى حُسناى الهى " در أجابت . چه كساني چون دعا كنند وخداى را بخوانند ، خداوند به آنان پاسخ خواهد داد ؟ چه كسى دعايش مستجاب نخواهد شد ؟ چگونه دعاهايى اجابتشان طولانى مىشود ؟ اين همه در فصل چهاردهم گزارش شده است .
از جمله آداب مهمّ دعا وخواندن خداوند ، دعا براي ديگران است . أحاديث نبوي از يك سو بر اين حقيقت ترغيب كردهاند واز سوى ديگر ، مرزهاى آن را نماياندهاند كه چه كساني را بايد دعا كرد واز دعا كردن به چه كساني بايد تن زد . در پى اين أحاديث ، تحليلي آمده است درباره اين كه : چرا بايد به مشركان ، كافران و . . . دعا نكرد ؟
پيامبر خدا به چه كساني دعا كرده وعليه چه كساني خداى را خوانده است ؟ افراد وگروهها ، وأحاديث در اين موضوعات ، پايانبخش اين فصلاند .
فصل هفدهم ، ويژه " ذكر " است با عناوينى چون : اهمّيت ذكر ، ترغيب بر كثرت ذكر ، ذاكران كياناند ؟ آثار ذكر چيست ؟ حقيقت ذكر چيست ؟ آن كه ذاكر است وخداى را فرا ياد دارد ، داراى چه ويژگىهاست ؟ ذكر پنهان وأدب ذكر و . . . .
پس از آنچه ياد شد ، موضوع " استغفار " آمده است وروايات بسيارى كه بر استغفار وشتاب كردن به سوى آن ، امر مىكنند أو استغفار كنندگان در پگاهان را مىستايند ، آثار استغفار ، وتبيين وتفسير استغفار مقرّبان ، در اين فصل عرضه شده است .
باب چهارم : روزه
باب چهارم ، در ضمن پانزده فصل ، از " روزه " سخن مىگويد . در فصل يكم ، أحاديث مرتبط با فضايل ماه رمضان وويژگىها وبركاتش آمده است ودر پى اين