ميت : الميّت
3055 . أذكروا محاسن موتاكم و كفّوا عن مساويهم .
از نيكىهاى مردههاى خود ياد كنيد و از بدىهاى آنان چشم بپوشيد .
3056 . اذا مات صاحبكم فدعوه لا تقعوا فيه .
كسى كه مىميرد ، او را رها كنيد و از وى بد نگوييد .
3057 . انّ الميّت اذا دفن سمع خفق نعالهم اذا ولّو عنه منصرفين .
وقتى مرده به خاك سپرده مىشود ، صداى كفشهاى كسانى را كه از نزد او باز مىگردند مىشنود .
3058 . انّ الميّت يعرف من يحمله و من يغسله و من يدلّيه في قبره .
مرده كسى را كه حملش مىكند و كسى را كه غسلش مىدهد و كسى را كه او را در قبر مىگذارد ، مىشناسد .
3059 . سابّ الموتى كالمشرف على الهلكة .
دشنام گويى به مردگان مانند كسى است كه در معرض هلاكت است .
3060 . لا تسبّوا الأموات فانّهم قد أفضوا الى ما قدّموا .
به مردگان دشنام ندهيد ؛ زيرا آنان به آنچه از پيش فرستادهايد ، رسيدهاند .
3061 . من مات على شىء بعثه اللّه عليه .
هر كس در هر حالى كه بميرد ، خداوند او را به همان حال بر مىانگيزد .
3062 . ألميّت يعذّب في قبره بما يناح عليه .
مرده در قبر خود ، از ناله و فريادى كه بر او مىكنند ، معذب مىشود .