من الرّحمة لم ييأس من الجنّة و لو يعلم المؤمن بالّذى عند اللّه من العذاب لم يأمن من النّار .
خداى متعال روزى كه رحمت را آفريد ، آن را صد قسمت آفريد . نود و نه قسمت از آن را نزد خود نگه داشت و يك قسمت را به همهء مخلوقات داد . اگر كافر مىدانست كه چه اندازه رحمت نزد خداوند هست ، از بهشت مأيوس نمىشد و اگر مؤمن مىدانست كه چه اندازه عذاب نزد خداوند هست ، از جهنم ايمن نبود .
2809 . انّ اللّه تعالى يدني المؤمن فيضع عليه كنفه و ستره من النّاس و يقرّؤه بذنوبه فيقول أتعرف ذنب كذا ؟ أتعرف ذنب كذا فيقول نعم أى ربّ حتّى اذا قرّره بذنوبه و رأى في نفسه أنّه قد هلك قال فانّي قد سترتها عليك في الدّنيا و أنا أغفرها لك اليوم ثمّ يعطى كتاب حسناته بيمينه و أمّا الكافر و المنافق فيقول الأشهاد :
هؤُلاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلى رَبِّهِمْ أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
.
خداى متعال انسان مؤمن را نزديك مىسازد و او را از مردم پوشيده و محفوظ مىدارد و او را به اقرار به گناهان خود وا مىدارد و مىفرمايد : آيا فلان گناه را مىشناسى ؟ آيا فلان گناه را مىشناسى ؟ و او پاسخ مىدهد : بله ، اى پروردگار ! تا آنگاه كه به گناهانش اقرار كرد و در خاطرش گذشت كه از فراوانى گناهان هلاك شده است ، خداوند مىفرمايد : من گناهان تو را در دنيا پوشيده داشتم و امروز آنها را مىبخشم . سپس نامهء كارهاى نيك او را به دست راستش مىدهد ؛ اما دربارهء كافر و منافق ، آشكارا مىفرمايد : « اينان بر خداوند دروغ بستند . لعنت خدا بر ستمكاران » .