1984 . حقّ الزّوج على الزّوجة أن لا تصوم يوما واحدا الّا باذنه الّا باذنه الّا الفريضة فان فعلت أثمت و لم يتقبّل منها و أن لا تعطى من بيته شيئا الّا باذنه فان فعلت كان له الأجر و كان عليها الوزر و أن لا تخرج من بيته الّا باذنه فان فعلت لعنها اللّه و ملائكة الغضب حتّى تتوب أو تراجع و ان كان ظالما .
حق شوهر بر زن آن است كه بدون اجازهء او حتى يك روز ، روزه نگيرد ، غير از روزهء واجب . پس اگر گرفت ، گناه كار خواهد بود و روزهاش پذيرفته نمىشود . و بدون اجازهء او چيزى از مال او را به كسى ندهد . پس اگر داد ، ثوابش براى شوهر و گناهش براى زن خواهد بود . و از خانهء او بى اجازهاش بيرون نرود . پس اگر رفت ، خداوند و فرشتگان غضب ، او را لعنت خواهند كرد تا آن كه توبه كند يا بازگردد ، اگر چه شوهرش ستمكار باشد .
1985 . حقّ المرأة على الزّوج ، أن يطعمها اذا طعم و يكسوها اذا اكتسى و لا يضرب الوجه و لا يقبّح و لا يهجر الّا في البيت .
حق زن بر شوهر آن است كه هنگامى كه غذا خورد ، به او هم بخوراند و هنگامى كه لباس پوشيد ، به او نيز بپوشاند و به صورتش نزند و سخن زشت به او نگويد و در غير از خانه ، از او دورى نكند .
1986 . اتّقوا اللّه في النّساء فانّهنّ عندكم عوان .
دربارهء زنان از خدا بترسيد كه آنان نزد شما اسيرند .
1987 . سوداء ولود خير من حسناء لا تلدو انّي مكاثر بكم الأمم .
زن سياهى كه فرزند بسيار بياورد ، از زن زيبايى كه فرزند نمىآورد ، بهتر است ، كه من به جمعيت زياد شما بر امتهاى ديگر افتخار مىكنم .
نهج — صفحة 401
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٤٠١