هنگامى كه خداوند بخواهد چيزى را بيافريند ، هيچ چيز مانع او نمىشود .
110 . انّ اللّه تعالى خلق خلقه في ظلمة فألقى عليهم من نوره فمن أصابه من ذلك النّور يومئذ اهتدى و من أخطأه ضلّ .
خدا آفريدههاى خود را در تاريكى بيافريد و از نور خود بر آنان تاباند . هر كس كه در آن روز ، آن نور به دو رسيد ، هدايت يافت و هر كس از آن دور ماند ، گمراه شد .
111 . تفكّروا في الخلق و لا تفكّروا في الخالق فانّكم لا تقدرون قدره .
دربارهء آفريدهها بينديشيد ، نه دربارهء خدا ! زيرا به كنه ذات او نمىتوانيد پى ببريد .
112 . تفكّروا في خلق اللّه و لا تفكّروا في اللّه فتهلكوا .
دربارهء مخلوقات خدا بينديشيد و دربارهء ذات او تفكر نكنيد كه هلاك خواهيد شد .
113 . قال اللّه تعالى :
و من أظلم ممّن ذهب يخلق خلقا كخلقي ؟ فليخلقوا حبّة أو ليخلقوا ذرّة أو ليخلقوا شعيرة
. خداوند متعال مىفرمايد : ستمگرتر از كسى كه بخواهد آفريدهاى مانند آفريدههاى من بسازد ، كيست ؟ محال است كه بتوانند دانهاى يا مورچهاى يا دانهء جوى بيافرينند .
نهج — صفحة 33
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٣٣