تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩
كند و براى خدا منع كند ، ايمان را به كمال رسانده است . 1407 . انّ اللّه تعالى ليحمي عبده المؤمن من الدّنيا و هو يحبّه كما تحمون مريضكم الطّعام و الشّراب تخافون عليه . خداى متعال كه بندهء مؤمن خود را دوست دارد ، او را از دنيا بر حذر مىدارد ؛ همان گونه كه شما بيمار خود را از ترس بيمارى ، از خوردن و نوشيدن پرهيز مىدهيد . 1408 . ألتّائب من الذّنب كمن لا ذنب له و اذا أحبّ اللّه عبدا لم يضرّه ذنب . توبه كنندهء از گناه ، مانند كسى است كه گناه نكرده باشد و هنگامى كه خداوند بنده‌اى را دوست بدارد ، گناه به او زيان نمىرساند . 1409 . ألخلق كلّهم عيال اللّه فأحبّهم الى اللّه أنفعهم لعياله . همهء مردم عيال خداوندند و محبوب‌ترين آنان نزد خداوند ، كسى است كه براى عيال او سودمندتر باشد . 1410 . اذا أحبّ اللّه عبدا حماه الدّنيا كما يظلّ أحدكم يحمي سقيمه الماء . اگر خدا بنده‌اى را دوست بدارد ، دنيا را از او منع مىكند ؛ همان گونه كه شما بيمارتان را از نوشيدن آب منع مىكنيد . 1411 . انّ المتحابّين في اللّه في ظلّ العرش . كسانى كه در راه خداوند دوستى مىكنند ، در سايهء عرش جاى دارند . 1412 . ما أحبّ عبد عبدا للّه الّا أكرمه ربّه . هيچ بنده‌اى بندهء ديگر را براى خداوند دوست ندارد ، مگر آن كه پروردگارش