تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
لأحرقت سبحات وجهه ما انتهى اليه بصره من خلقه . خداوند متعال نمىخوابد و خوابيدن بر او روا نيست . قسمت‌ها را پايين مىآورد و بالا مىبرد . عمل شب ، پيش از عمل روز و عمل روز ، پيش از عمل شب ، بالا برده مىشود . حجاب او نور است و اگر حجاب خود را بردارد ، جلوهء روى او همهء آفريده‌ها را كه چشم بر او مىگشايند ، خواهد سوخت .

بنده : العبد

672 . لا يبلغ العبد أن يكون من المتّقين حتّى يدع ما لا بأس به حذرا لما به البأس . بنده به مقام پرهيزگارى نمىرسد تا آن‌كه از آن‌چه مباح است ، از بيم آن‌چه مباح نيست ، صرف نظر كند . 673 . ثلاثة لا تجاوز صلاتهم آذانهم : العبد الآبق حتّى يرجع و امرأة باتت و زوجها عليها ساخط و امام قوم و هم لها كارهون . سه نفر ، نمازشان از گوش‌هايشان بالاتر نمىرود : بندهء فرارى تا آن‌گاه بازگردد و زنى كه شب بخوابد و شوهرش از او خشمگين باشد و پيشواى گروهى كه آنان از او متنفر باشند . 674 . ثلاثة لا تسأل عنهم : رجل فارق الجماعة و عصى امامه و مات عاصيا و أمة أو عبد أبق من سيّده فمات و امرأة غاب عنها زوجها و قد كفاها مؤونة الدّنيا فتبرّجت بعده فلا تسأل عنهم . دربارهء سه دسته ، هيچ نپرس : مردى كه از جماعت دورى گزيده و پيشواى