فَقَالَ عليه السلام : كَلّا لَقَدْ كَانَ ابْنَهُ ، وَلَكِنْ لَمَّا عَصَى اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ نَفَاهُ اللَّهُ عَنْ أَبِيهِ ، كَذَا مَنْ كَانَ مِنَّا لَمْ يُطِعِ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَلَيْسَ مِنَّا ، وَأَنْتَ إِذَا أَطَعْتَ اللَّهَ ، فَأَنْتَ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ « 1 » .
يعنى : حسن بن موسى بن وشّا البغدادي گفت : بودم در خراسان با حضرت امام رضا عليه السلام در مجلس آن حضرت و زيد بن موسى حاضر بود ، بتحقيق كه روى كرده بود در مجلس بر جماعتى و افتخار مىكرد بر ايشان ، و مىگفت : ما و ما ، و از بزرگى خود سخن مىكرد .
و حضرت امام رضا عليه السلام روى كرده بود به قومى و با ايشان سخن مىگفت ، پس شنيد سخن زيد را ، پس روى كرد به او و گفت : اى زيد آيا مغرور ساخته تو را سخن سبزى فروشان كوفه ، كه روايت كردهاند حديثى كه فاطمه عليها السلام نگاه داشت دامن عصمت خود را از شوب دنس معصيت و حرام ، پس حرام گردانيد خداى تعالى ذرّيهء او را بر آتش دوزخ ، به خدا قسم كه نيست مراد از اين مگر حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السلام و اولادى كه از بطن آن حضرت بوده باشند خاصّه .
پس امّا اين كه بوده باشد موسى بن جعفر كه اطاعت كند خدا را ، و روزش را روزه دارد ، و شبش را به عبادت بسر آورد ، و عصيان كنى تو خداى تعالى را ، بعد از اين بيائيد روز قيامت هر دو مساوى در درجه و اجر ، اگر چنين باشد هر آينه تو عزيزتر خواهى بود نزد خداى عزّوجلّ از او .
بتحقيق كه حضرت امام زين العابدين عليه السلام بود كه مىفرمود : از جهت نيكوكاران ما از اجر دو چندان است ، و از جهت گناهكاران ما عذاب نيز دو چندان است ، يعنى : ثواب و عقاب نيكوكار و بدكردار ما دو برابر ثواب و عقاب
پاورقی
( 1 ) معانى الأخبار ص 105 - 106 ح 1 .