1 اصحاب و شاگردان ابو حنيفه
ابو اسحاق شيرازى در كتاب « طبقات الفقهاء » بزرگان اصحاب ابو حنيفه را كه تا زمان او ( بعد از سال چهار صد قمرى ) وجود يافته و به مذاهب او گرويده و پرچمدار آن مذهب بشمار رفته و هر كدام از ايشان در زمان خويش به شهرت رسيدهاند تحت عنوان « و امّا ابو حنيفة ، رحمه الله تعالى ، فقد انتقل فقهه إلى جماعة من اصحابه منهم . . » در هفت طبقه ياد كرده و نزديك پنجاه كس از اكابر و مشاهير آنان را در طىّ اين هفت طبقه نام برده است « 1 » .
در اين اوراق كسانى را كه ابو اسحاق آورده ، به همان ترتيب ، و در حدود ترجمهء آن چه وى گفته ، ياد مىگردند و چند كس از مقدّمان ايشان كه شهرتى بيشتر و آثارى زيادتر در فقه مىداشتهاند بيشتر مورد معرفى قرار مىگيرد .
از طبقهء نخست ، اشخاص زير را نام برده است :
1 - ابو يوسف ، يعقوب بن ابراهيم ، قاضى مشهور .
2 - ابو هذيل ، زفر بن هذيل عنبرى .
هامش
« 1 » ابن نديم ، استادان و هم عدهء بسيارى از شاگردان و اصحاب ابو حنيفه را ، در فن دوم از مقالهء ششم كتاب « الفهرست » تحت عنوان « فى اخبار العلماء و اسماء ما صنفوه من الكتب ، فى اخبار ابى حنيفه و اصحابه العراقيين ، اصحاب الرأي » بى اين كه طبقه بندى كرده باشد آورده است .