- 14 - داود 202 - 290
ابو سليمان داود بن على بن خلف اصفهانى .
ابو اسحاق شيرازى اين مضمون را در ترجمهء او آورده است :
« داود به سال دويست و دو ( 202 ) متولَّد شده و در سال دويست و نود ( 290 ) وفات يافته است . داود ، علم را از اسحاق بن راهويه و از ابو ثور فرا گرفته است . داود مردى زاهد و قانع بوده است .
ابو عباس احمد بن يحيى ، ثعلب ، گفته است : عقل داود بيشتر از علمش بوده .
« گفتهاند : در مجلس درس داود چهار صد صاحب طيلسان سبز مىنشستهاند .
داود از متعصّبان نسبت به شافعى ( رض ) بوده و دو كتاب در بارهء فضائل او و ثناء بر وى نوشته است .
« رياست علم در بغداد به داود منتهى شده . اصل داود از اصفهان بوده و در كوفه ولادت يافته و در بغداد نشو و نما پذيرفته و در شونيزيّه به گور سپرده شده است » خطيب بغدادى ، داود را در تاريخ چنين عنوان كرده « داود بن علىّ بن خلف ابو سليمان ، الفقيه الظَّاهرى اصبهانىّ الاصل » آنگاه چند تن از مشايخ او مانند سليمان بن حرب و عمرو بن مرزوق را نام برده و گفته است .
داود به نيشابور رفته و از اسحاق بن راهويه مسند و تفسير ، استماع كرده و پس از آن ببغداد برگشته و آنجا را مسكن خويش ساخته و كتب خود را در آنجا تصنيف كرده و او امام و پيشواى اصحاب ظاهر است . مردى پارسا و عابد و زاهد بوده و در كتب او احاديث بسيار آورده شده ليكن از وى كمتر روايت كردهاند . پسرش محمّد و زكريا بن يحيى ساجى و يوسف بن يعقوب بن مهران داودى و عباس بن احمد مذكَّر از او روايت دارند » خطيب رواياتى هم به اسناد از عباس بن احمد و يوسف بن يعقوب از داود
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 774
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص٧٧٤