حديث مىدانسته است و شايد چنان كه در عصور بعد اصطلاح شده كه مجتهد را بر دو قسم كردهاند : مجتهد مطلق و مجتهد متجزّى بتوان گفت : امثال خارجه يا مجتهد مطلق بودهاند ، نهايت امر در قسمتى از ابواب بيشتر اطلاع داشتهاند و يا اين كه اصلا فقط در باب ياد شده اجتهاد و فتوى داشته و « متجزّى » بودهاند و در ابواب ديگر يا اصلا كار نكرده و يا به مقام كمال و افتاء نرسيده و « مجتهد مطلق » نشدهاند .
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 352
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص٣٥٢