روز حسرت ، روزى كه كار هركس منقضى شده باشد ، و به پايان رسيده باشد ، و ايشان از آن روز غافلند ، حضرت فرمود : مراد اين روز است كه حقتعالى اهل بهشت و جهنّم را فرمان دهد هميشه در جاى خود باشند ، و ايشان را مرگ نباشد ، و در آن روز اهل جهنّم حسرت برند و سودى ندهد ، و امّيد ايشان منقطع گردد « 1 » .
[ توصيف بهشت و نعيم آن ]
يا أبا ذر لو أنّ امرأة من نساء أهل الجنّة اطّلعت من سماء الدنيا في ليلة ظلماء لأضاءت لها الأرض أفضل ممّا يضيء بالقمر ليلة البدر ، و لوجد ريح نشرها جميع أهل الارض ، و لو أنّ ثوبا من ثياب أهل الجنّة نشر اليوم في الدنيا ، لصعق من ينظر اليه و ما حملته أبصارهم .
اى ابو ذر اگر زنى از زنان اهل بهشت از آسمان اوّل مشرف شود و به دنيا نظر كند در شب تارى ، هرآينه زمين از نور جمال او روشن مىشود بهتر از آنكه روشن مىشود از ماه شب چهارده ، و بوى خوش او برسد به مشام جميع اهل زمين ، و اگر جامهاى از جامههاى اهل بهشت را امروز در دنيا بگشايند ، هرآينه هركس كه به سوى آن نظر نمايد مدهوش شود ، و ديدهء او تاب ديدن آن نياورد .
به سند صحيح از ابو بصير منقول است كه : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم :
يا ابن رسول اللّه چيزى از اوصاف بهشت بفرما كه مرا مشتاق گردانى ؟ فرمود : اى ابو محمّد به درستى كه بوى بهشت را از هزار سال راه مىشنوند ، و پستترين اهل بهشت را آنقدر مىدهند كه اگر جميع انس و جن در منزل او وارد شوند و از طعام و شراب او بخورند همه را كافى باشد ، و از او چيزى كم نشود ، و سهلترين اهل
هامش
( 1 ) بحار الانوار 8 / 346 ح 4 .