تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 467

مساهمون:

ص٤٦٧
نمود در هنگامى كه خانهء كعبه را بنا كرد ، حضرت فرمود : بلى اين كلمات بود « سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر » . يهودى پرسيد : چه ثواب دارد كسى كه اين كلمات را بگويد ؟ حضرت فرمود : چون بنده سبحان اللّه مىگويد ، با او تسبيح مىگويند آنچه در زير عرشند ، پس به گويندهء تسبيح ده برابر ثواب تسبيح آنها عطا مىكنند ، و چون الحمد للّه مىگويد ، حق‌تعالى نعيم دنيا را به او كرامت مىفرمايد ، و وصل مىكند او را به نعيم آخرت ، و اين كلمه‌اى است كه چون اهل بهشت داخل بهشت مىشوند اين كلمه را مىگويند ، و سخنانى كه در دنيا مىگفته‌اند همه منقطع مىشود به غير اين سخن ، و امّا لا إله الّا اللّه پس بهشت جزاى آن است ، چنانچه حق‌تعالى مىفرمايد كه
هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ ،
يعنى : نيست جزاى لا إله الّا اللّه مگر بهشت ، يهودى گفت : راست مىگوئى اى محمّد « 1 » . و به سند معتبر ديگر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است : هركه سبحان اللّه مىگويد حق‌تعالى براى او درختى در بهشت غرس مىنمايد ، و كسى كه الحمد للّه مىگويد درختى براى او مىكارد ، و كسى كه لا إله الّا اللّه مىگويد درختى براى او مىكارد ، و كسى كه اللّه اكبر مىگويد درختى براى او غرس مىنمايد ، شخصى از قريش به حضرت عرض كرد ، كه : ما در بهشت درخت بسيار داريم ، حضرت فرمود : بلى و ليكن بپرهيزيد از اينكه آتشى بفرستيد كه آن درختان را بسوزاند ؛ زيرا كه حق‌تعالى مىفرمايد : اى گروه مؤمنان اطاعت نمائيد خدا و رسول و باطل مكنيد عملهاى خود را « 2 » .
هامش
( 1 ) بحار الانوار 93 / 166 - 167 ح 1 . ( 2 ) بحار الانوار 93 / 168 ح 3 .