و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : شخصى كه مؤمنى را بكشد به ناحق ، وقت مردن به او مىگويند : اگر خواهى يهودى بمير ، و اگر خواهى نصرانى بمير ، و اگر خواهى مجوسى بمير « 1 » .
و به سندهاى معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : گناهكارترين مردم نزد خدا كسى است كه كسى را به ناحق بزند يا بكشد « 2 » .
و در حديث ديگر فرمود : شما را فريب ندهد حال كسى كه دست به خون مسلمان گشوده ، به درستى كه او را كشندهاى هست كه هرگز نمىميرد كه آن آتش جهنّم است « 3 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : آدمى در دين خود هست مادام كه مرتكب خون حرامى نشود ، و كسى كه عمدا مؤمنى را بكشد توفيق توبه نمىيابد « 4 » .
و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : شخصى را در قيامت خواهند آورد با قدر محجمهاى از خون ، پس او گويد : من و اللّه كسى را نكشتهام ، و شريك در خون كسى نگشتهام ، حقتعالى به او فرمايد كه : فلان بندهء مرا به بد ياد كردى و آن سخن شهرت كرد و باعث كشتن او شد « 5 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : سه كسند كه داخل بهشت نمىشوند :
كسى كه خونى بريزد ، يا شراب بخورد ، يا سخنچينى بكند « 6 » .
هامش
( 1 ) بحار الانوار 104 / 377 ح 38 .
( 2 ) بحار الانوار 104 / 369 ح 1 .
( 3 ) بحار الانوار 104 / 373 ح 20 .
( 4 ) بحار الانوار 104 / 378 ح 46 .
( 5 ) بحار الانوار 104 / 383 ح 4 .
( 6 ) بحار الانوار 104 / 372 ح 12 .