باشد ، سزاوار از براى او آن است كه با جاهلان جهالت نكند ، و در ميان جمعى كه به غضب مىآيند او به غضب نيايد و از جا بدر نرود ، بلكه بايد عفو كند و بپوشاند و در گذرد و حلم كند از براى تعظيم قرآن ، و كسى را كه قرآن به او عطا كرده باشند ، و گمان كند كه خدا به كسى از خلق چيزى بهتر از آنچه به او كرامت فرموده داده است از اموال و اسباب دنيا ، پس به تحقيق كه عظيم شمرده است چيزى را كه خدا حقير شمرده است ، و حقير دانسته است چيزى را كه خدا عظيم گردانيده است « 1 » .
و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : هركه قرآن را بخواند ، و با خواندن قرآن حرامى بياشامد ، يا محبّت دنيا و زينتهاى آن را بر قرآن اختيار كند ، مستوجب غضب الهى گردد ، مگر اينكه توبه كند ، و اگر بىتوبه بميرد در قيامت بر او حجّت خود را تمام كند كه او را عذرى نماند « 2 » .
ساقيهء چهارم در بيان آداب خواندن قرآن است
و آن مشتمل است بر شرايط بسيار :
اوّل : ترتيل در قرآن ، چنانچه حقتعالى در قرآن مىفرمايد
وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا
« 3 » . ترتيل كن در قرائت قرآن ترتيل كردنى . و ترتيل قدرى از آن واجب است ، و قدرى مستحب است . ترتيل واجب به حسب مشهور آن است كه حروف را از مخارج ادا نمايد ، و حفظ احكام و وقف و وصل بكند ، كه اگر دو كلمه را به
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 604 ح 5 .
( 2 ) بحار الانوار 92 / 180 ح 13 .
( 3 ) سورهء مزمل : 4 .