بنده و ده حج « 1 » .
يا أبا ذر انّ اللّه عزّ و جلّ عند لسان كلّ قائل ، فليتّق اللّه أمره ، و ليعلم ما يقول .
يا أبا ذر اترك فضول الكلام ، و حسبك من الكلام ما تبلغ به حاجتك .
يا أبا ذر كفى بالمرء كذبا أن يحدّث بكلّ ما يسمع .
يا أبا ذر ما من شيء أحقّ به طول السجن من اللسان .
اى ابو ذر حقتعالى نزد هر گويندهاى است ، يعنى بر گفتار هركس مطّلع است ، پس بايد آدمى از خدا بترسد ، و بداند كه چه مىگويد ، مبادا چيزى بگويد كه موجب غضب الهى گردد .
اى ابو ذر ترك كن سخنهاى زيادتى و لغو را ، و كافى است تو را از سخن آنقدر كه به سبب آن به حاجت خود برسى .
اى ابو ذر از براى دروغ گفتن گوينده همين بس است كه هرچه بشنود نقل كند .
اى ابو ذر هيچچيز سزاوارتر نيست به بسيار محبوس داشتن و زندان كردن از زبان .
و سخن در فضل سكوت و ترك سخن باطل سابقا مذكور شد ، و آنچه حضرت فرمودند كه هر شنيدهاى را نقل كردن دروغ است ، ممكن است مراد آن باشد كه اگر به جزم نقل كند دروغ است ، بلكه اگر نقل كند بايد به قائلش نسبت دهند .
چنانچه به سند معتبر از امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : چون حديثى يا
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 204 ح 20 .