سركرده بودن را هلاك مىشود « 1 » .
و در حديث ديگر فرمود : زينهار بپرهيزيد از جماعتى كه رياست مىطلبند و بزرگى را بر خود مىبندند ، و اللّه صداى كفش بر پشت كسى بلند نمىشود به باطل مگر اينكه خودش هلاك مىشود ، و ديگران را هلاك مىكند « 2 » .
و به سند صحيح منقول است كه : نزد امام موسى كاظم عليه السّلام شخصى را نام بردند كه او رياست را دوست مىدارد ، فرمودند كه : دو گرگ درنده در گلهء گوسفند بيفتند شبانشان حاضر نباشد ضرر به آن گله نمىرسانند آنقدر كه طلب رياست ضرر به دين مسلمانان مىرساند « 3 » .
و به سند معتبر منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هركه سردارى و رياست مردم كند ملعون است ، و هركه طلب آن نمايد ملعون است ، و هركه در خاطر خود آن را داشته باشد و محبّتش در دلش باشد ملعون است « 4 » .
و به سند صحيح از محمّد بن مسلم منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
گمان مكنيد من نيكان و بدان شما را نمىشناسم ، و اللّه بدترين شما كسى است كه دوست دارد مردم از پى او راه روند و سركردهء ايشان باشد ، به درستى كه چنين كسى يا دروغگوست يا بىعقل است « 5 » .
و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : اوّل چيزى كه خدا را به آن معصيت كردند شش خصلت بود : محبّت دنيا ، و محبّت رياست ، و محبّت
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 297 ح 2 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 297 ح 3 .
( 3 ) اصول كافى 2 / 297 ح 1 .
( 4 ) اصول كافى 2 / 298 ح 4 .
( 5 ) اصول كافى 2 / 299 ح 8 .