چنانچه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه يقين داند حساب قيامت حق است جمع مال چرا مىكند « 1 » .
و در حديث ديگر فرمود : در ميان بنى اسرائيل در زمانى قحط عظيم به هم رسيد به حدّى كه قبرهاى مردهها را مىشكافتند و گوشتهاى ايشان را خوردند ، در يكى از آن قبرها لوحى يافتند كه بر آن نوشته بود : من فلان پيغمبرم ، و قبر مرا فلان حبشى نبش خواهد كرد ، بدانيد آنچه را پيش فرستاده بوديم يافتيم ، و آنچه صرف كرده بوديم بر وجه طاعت سود برديم ، و آنچه از عقب خود گذاشتيم زيان كرديم به ما نفعى نداد « 2 » .
و از عبد اللّه بن عباس منقول است كه : اوّل درهم و دينارى را كه بر روى زمين سكّه زدند شيطان را بر آنها نظر افتاد ، پس برداشت و بر ديده گذاشت ، و بر سينهء خود گرفت ، و از شادى فرياد زد و آنها را در برگرفت و گفت : شماها باعث روشنى چشم من و ميوهء دل منيد ، و مردمى كه شما را دوست دارند ديگر پروا ندارم از اينكه بت نپرستند ، و مرا از ايشان همين كافى است كه شما را دوست دارند « 3 » .
و از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : جمع نمىشود مال مگر به چند خصلت زشت : به بخل بسيار ، و آرزوهاى دراز ، و حرصى كه بر آدمى غالب باشد ، و قطع رحم ، و اختيار كردن دنيا بر آخرت « 4 » .
و منقول است به سند معتبر از حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه به صحابه فرمودند :
كدام يك از شما مال وارث را از مال خود دوستتر مىداريد ؟ گفتند : يا رسول اللّه
هامش
( 1 ) بحار الانوار 73 / 137 ح 1 .
( 2 ) بحار الانوار 73 / 137 ح 2 .
( 3 ) بحار الانوار 73 / 137 ح 3 .
( 4 ) بحار الانوار 73 / 138 ح 5 .