برمىگرداند « 1 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : سه چيز است كه به آنها هيچ ضرر نمىكنند :
دعا كردن در هنگام بلاها و شدّتها ، و استغفار كردن بعد از گناه ، و شكر كردن در وقت نعمت « 2 » .
و در حديث ديگر فرمود : حقتعالى روزيهاى مؤمنان را از جائى چند مقرّر فرموده كه گمان نداشته باشند ؛ زيرا بندهاى كه نداند روزيش از كجا مىرسد دعا بسيار مىكند « 3 » .
و در حديث ديگر فرمود : هركه را چهار چيز عطا فرمايند او را از چهار چيز محروم نمىكنند : هركه را دعا دادند از اجابت محروم نمىسازند ، و هركه را استغفار كرامت كردند توبهاش را قبول مىفرمايند ، و هركه را شكر عطا كردند نعمتش را زياد مىكنند ، و هركه را صبر دادند از اجر و ثواب محروم نمىگردانند « 4 » .
نجم دوّم در توضيح مجملى از شرايط و آداب دعاست
بدان كه چون دعا مكالمه و سخن گفتن و عرض نياز كردن است به حضرت قاضى الحاجات ، بايد كه آدمى معنى دعا را بداند ، و فهميده با حضور قلب دعا كند ، و لااقل آدابى كه در حاجت طلبيدن از مخلوقين كه در عجز و ناتوانى مثل
هامش
( 1 ) بحار الانوار 93 / 289 ح 5 .
( 2 ) بحار الانوار 93 / 289 ح 6 .
( 3 ) بحار الانوار 93 / 290 ح 7 .
( 4 ) خصال شيخ صدوق ص 202 ح 16 .