بىروح است ، چنانچه از قالب بىروح كارى نمىآيد ، همچنين نماز بىشرايط چندان ثمرهاى نمىبخشد ، نمىبينى كه خداوند عالميان در وصف نماز مىفرمايد كه :
إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ
« 1 » يعنى : نماز نهى و منع مىفرمايد از بديهاى اعمال ناشايست ، پس نماز من و تو كه ما را از بديها بازنمىدارد از نقصان شرايط و آداب است .
فصل سوّم در شرائط اعمال است
بدان كه شرايط اعمال را در اين رساله احصا نمىتوان نمود ، و لكن اشاره به بعضى از شرايط كه كلمهء جامعه به آن اشاره دارد مجملا مىنمايد . از جملهء ارواح عبادات كه به سبب آن مورث ثمرات مىشود ، و از عادت امتياز به هم مىرساند ، نيّت است .
چنانچه منقول است از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه : انّما الأعمال بالنيّات « 2 » . يعنى : عمل نيست مگر به نيّت .
و كلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : نيّت مؤمن بهتر است از عمل او ، و هر عملكننده موافق نيّت خود عمل مىكند « 3 » .
و ايضا از آن حضرت روايت نموده در تفسير اين آيه
لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ
هامش
( 1 ) سورهء عنكبوت : 45 .
( 2 ) تهذيب شيخ طوسى 4 / 186 ح 2 .
( 3 ) اصول كافى 2 / 84 ح 2 .