ابن علي بن عبد اللّه بن عباس را با لشگر فراوان به حرب او فرستاد ، جنگ مى كردند تا ياران محمد پراكنده شدند و او تنها بماند .
گويند كه به خانهء خود آمد و دفترى كه نام آن كسان در آنجا بود كه با او بيعت كرده بودند در تنور نهاد و به سوخت ، و بيرون آمد و در احجار زيت كشته شد .
او را نفس زكيه گفتهاند جهت آنكه رسول عليه السّلام گفته بود كه كشته شود يك از فرزندان پاگيزه من به احجار زيت .
مادر ابراهيم و محمد و موسى الجون هند بنت أبي عبيدة بن عبد اللّه بن زمعة « 1 » بن الاسود بن المطلب بن أسد بن عبد العزى [ بن قصى ] « 2 » بن كلاب بود .
و عقب محمد از پسرش أبي محمد عبد اللّه الاشتر الكابلى كه بعد از شهادت پدرش به ديار سند رفت ، و چون مراجعت نموده در كابل شهيد شد .
و نسل أبي محمد از محمد ، و عقب محمد از حسن اعور ، و عقب حسن از چهار نفرند : ابي عبد اللّه الحسين نقيب كوفة ، و أبو محمد عبد اللّه ، و قاسم [ و ابو جعفر محمد ] « 3 » .
از نسل أبي عبد اللّه جمعى در كوفه بودهاند كه ايشان را بنى الاشتر مىگفتند و منقرض شدهاند .
و نسل عبد اللّه بن حسن اعور در خراسان و آمل و استراباد بودهاند ، اما مدعيان كاذب در ايشان پيدا شدند . و نسل محمد النفس الزكيه به غايت كماند .
هامش
( 1 ) در عمده ص 103 : بجاى آن ربيعه است .
( 2 ) زياده از كتاب عمده است .
( 3 ) زياده از كتب نسب است .