تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حديث شيعه — صفحة 392

مساهمون:

ص٣٩٢
( م 1096 ق ) از پدر دانشمندش نيز بهره برده است . « 1 » أو در فهرستى كه براي روضهء كافى به امر ملّا محمد باقر بن غازي قزوينى - برادر ملّا خليل ومدرّس مدرسهء التفاتيهء قزوين « 2 » - تدوين كرده است از وى نيز با عبارت « الأستاذ الأعظم والاستناد الأفخم » ياد كرده است « 3 » . شايد بتوان از اين مطلب شاگردى أو را نسبت به مولى محمد باقر قزوينى استفاده كرد . آقا بزرگ تهرانى درگذشت ملّا محمد مهدى قزوينى را ، بدون ذكر مأخذ سال 1129 ق نوشته است . « 4 »

آثار وتأليفات

قزوينى داراى تأليفات زيادى است كه برخى از آنها را بر مىشماريم : 1 . جناح النجاح في شرح دعاء الصباح . « 5 » 2 . دليل الدعاة في شرح عين الحياة . « 6 » 3 . ذخر العالمين في شرح دعاء الصنمين . « 7 » 4 . فهرست أحاديث روضهء كافى . « 8 »
هامش
( 1 ) . رياض العلماء وحياض الفضلاء ، ج 3 ، ص 376 . ( 2 ) . طبقات أعلام الشيعة ، قرن 12 ق ، ص 92 . ( 3 ) . فهرست أحاديث روضهء كافى ، مخطوط ، كتاب‌خانهء ملى ملك ، ش 1946 . ذكر اين كتاب در آثار قزوينى خواهدآمد . ( 4 ) . طبقات أعلام الشيعة ، قرن 12 ق ، ص 762 ؛ الذريعة ، ج 4 ، ص 464 . ( 5 ) . الذريعة إلى تصانيف الشيعة ، ج 4 ، ص 464 وج 26 ، ص 256 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى آستان قدس رضوى ، ج 15 ، ص 15 . اين كتاب نسخه‌هاى ديگرى هم دارد . ( 6 ) . الذريعة ، ج 8 ، ص 257 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى آستان قدس رضوى ، ج 6 ، ص 236 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى كتاب‌خانهء جامع گوهرشاد مشهد ، ج 3 ، ص 1242 . اين كتاب نسخه‌هاى ديگرى هم دارد . ( 7 ) . الذريعة ، ج 10 ، ص 9 وج 14 ، ص 256 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى كتاب‌خانهء مركزى ومركز اسناد دانشگاه تهران ، ج 1 ، ص 112 ؛ فهرست آستان قدس رضوى ، ج 6 ، ص 237 . اين كتاب چهارده نسخهء ديگر هم دارد . ( 8 ) . ر . ك : فهرست نسخه‌هاى خطى كتاب خانهء ملى ملك ، ج 3 ، ص 515 ، البتة در فهرست به عنوان شرح روضهء كافى معرفى شده است كه با رؤيت نسخه معلوم شد ، همان شرح فارسي روضهء كافى از ملّا خليل قزوينى مشهور به الصافي في شرح الكافي است ، كه در شش برگ اوّل آن ، ملّا مهدى قزوينى ، أحاديث روضهء كافى را فهرست كرده است . سوگ‌مندانه اين گونه اغلاط از فهرست‌نامه‌ها به ديگر كتاب‌ها سرايت مىكند . اين اشتباه از فهرست ملك به تراجم الرجال ، اشكورى ، ج 3 ، ص 379 ؛ فهرستگان نسخه‌هاى خطى حديث وعلوم حديث شيعه ، ج 4 ، ص 434 ومجلهء علوم حديث ، ش 32 ، ص 196 سرايت كرده است .