هستند كه دربرگيرندهء احاديثى همچون : حديث اخوّت ، نصرت ، ولايت ، وصايت ، منزلت ، ثَقَلين ، سفينة ، غدير و . . . اند .
برخى ديگر ، شامل احاديثى دربارهء فضايل نفساني وكمالات روحي آن حضرت هستند ، كه مشتملاند بر احاديثى در زمينهء : چگونگى خلقتِ حضرت ، يگانگى نور ايشان با نور پيامبر صلى الله عليه وآله ، عصمت وطهارت أو ، سبقت أو به اسلام ، هجرت آن حضرت ، عشق ورزيدن ملائك به ايشان ، وجوب محبّت ورزيدن به أو ودشمنى با دشمنانش ، وروايات دربارهء كمالات نفساني أو از جمله عبادات وخوفش از خدا ، سخاوتش ، ايثارش وحُسن خُلقش است .
برخى تأليفات نيز در مورد رفتار وسيرهء أو نسبت به خانواده وافراد اجتماع است كه آشنايى با اين دسته از آثار ، نه تنها بر امّت اسلامى ، بلكه بر تمامى ملل ومذاهب ، ضروري است .
كتاب حاضر ، شامل هر سه دسته أحاديث يادشده است . در اين كتاب ، آيات واخبار صريح در شأن امام علي عليه السلام وفضايل ومناقب أو ، وبرترىاش بر ديگران ، گرد آمدهاند ومؤلّف ، تمام كوشش خود را در باب جمعآورى أحاديث اين باب از كتب فريقين نموده است وبا ديد انصاف مىتوان به اين امر پى برد .
مؤلف
نويسندهء اين اثر ، شيخ فخر الدين بن محمدعلى طريحى نجفي ( متولد 979 ومتوفاى 1085 ق ) است . اثر مشهور طريحى ، كتاب مجمع البحرين است وشرح حالش در مصادر متعدد ، مندرج است ونيازى به تكرار آن در اين جا نيست . « 1 »
هامش
( 1 ) . شرح حال مؤلف ، در مصادر زير ، قابل دسترسى است :
أمل الآمل ، ج 2 ، ص 214 ؛ روضات الجنات ، ج 5 ، ص 349 ؛ لؤلؤة البحرين ، ص 66 .